Magialat.pl

nigdy nie przeczytałam całej ale pewne fragmenty po kilka razy - zawsze jak szukam "drogi"- trochę trudna ale warta czytania i na pewno dla żywych

zastanawiajacy zwlaszcza jest -wstep-w ktorym zaznaczono-ze powinna byc czytana"wszedzie i kazdemu"/na drogach,ulicach
zadziwiajace-jak polityka -zmienia wszystko
przerazajace-ze w pewnym sensie-zamyka rownierz dostep do wiedzy wszelakiego rodzaju
w kazdej dziedzinie/ekonomia,filozofia,gospodarka...........
moze=zamyka-to niezbyt dobre slowo=manipulacja-lepsze

a ja tak czytam książki Elżbiety Nowalskiej - zapisane- pismem intuicyjno- automatycznym
są ze mną wszędzie zawsze któraś w torebce

"Sekret"- Rhonda Byrne
pięknie wydana, oj dawno nie miałam takiej książki w ręku- papier prawie kredowy, przyżółcony, jakby stary - cudna - i chyba pierwszy raz czytam z prawdziwa przyjemnością książkę o tym jak nasze myśli wpływają na nasze życie - spróbujcie

dziekuje sprobuje

wlasnie skonczylam-Piata Gora/Paulo Coelho
lubie jego ksiazki,ale ta jakos specjalnie mnie nie poruszyla
rzecz jest-o przyjmowaniu tego co "nieuniknione"/straty cierpienia,walki -nawet z Bogiem,o slabosciach i strachu tak bardzo ludzkim......
moze musze do niej zajrzec raz jeszcze-kiedys-bo widocznie dlamnie nie jest to czas wlasciwy na tego rodzaju lekture

ja jakos nie mam teraz nastroju na czytanie powaznych ksiazek....poprostu do mnie nie dociera tresc,wiec cos lekkiego.....lubie S.Kinga....aktualnie

ja sie zabralam za Kapuscinskiego

swietnie cos trzeba czytac.....ja czesto powracam do ksiazek

Muszę przyznać, że ostatnio siedzę w romansach historycznych. Może to mało ambitne ale co zrobić kiedy po prostu lubię.

czytanie książki to przede wszystkim przyjemność - czytam prawie wszystko a jest sporo ambitnych książek których nie udało mi się przeczytać
a romans historyczny może być całkiem fajny

i ja tez dla relaksu czytam romanse.....a co!!!

A ja czytam właśnie "Łuk Triumfalny" Remarqua. Dopiero teraz, ale podobno nigdy nie jest za późno!! Wciąga bardzo. Podejrzewam, że chwycę inne pozycje tego autora! Polecam!!

a ja nie czytam wcale! SERIO
i myślę, że tym właśnie, między innymi, przejawia się starość...mam wrażenie, że wszystko co było do przeczytania już dawno przeczytałam! i niezbyt interesują mnie historyjki wymyślane przez innych ludzi. Jeśli już , to jest w stanie zainteresować mnie literatura faktu, lub historia, ale że "pamięć, pamięć nie ta" po co mam ją czytać jeśli przyswoić na dłużej nie daję rady??? W młodości pożerałam wszystkie książki ktore mi wpadły w ręce, m.in. przeczytałam wszystkie dzieła Conrada w czasie wakacji, nie wychodząc z domu w kilka dni! W tym też czasie czytałam namiętnie Remarqua, Hemingway'a, Sartre'a, Steinbacka., i innych wielkich, ale też zakochałam się w kryminałach Raymonda Chandlera. I ta miłość pozostała, polecam gorąco, jego książki, prócz fascynującej akcji emanują inteligencją i ogromnym poczuciem specyficznego humoru, zahaczając o psychologię. Miał dar tworzenia postaci o niezwykle wyrazistych i przekonywujących charakterach. Tak, że jeśli chce mi się poobcować z dobrą literaturą, sięgam raczej do książek mi znanych i ukochanych. Do takich należy też "Ania z Zielonego Wzgórza" i "Saga Rodu Forsythe'ów"...
Chandler przeżył życie z żoną starszą od siebie o 20 lat, co dodatkowo budzi moją do niego sympatię i miał ukochaną kotkę perską, która żyła 24 lata. Cierpiał chyba jednakowo po stracie obydwóch i już nigdy się nie ożenił (czy nie miał więcej kotów - tego nie wiem )

kurcze jeszcze czytam nowe - ale chętnie wracam do niektórych przeczytanych , film też potrafię oglądać parę razy - czy to oznaka starości czy raczej zamiłowanie fajnych (pięknych) rzeczy